Zapomniane
Na pierwszy rzut oka początkującemu fotoamatorowi może się wydawać, że aparat fotograficzny to skomplikowane urządzenie. Po lekturze kilku książek poświęconych wykonywaniu zdjęć szybko nabieramy przekonania, że jego obsługa to żaden problem. Kiedy jednak obejrzymy swoje pierwsze fotki, okazuje się, że pierwsze wrażenie było słuszne - fotografowanie wcale nie jest takie łatwe, a o naszym aparacie musimy się jeszcze naprawdę sporo nauczyć.
JPG zawsze jest skompresowany z utratą jakości grafiki. Ważny jest tu parametr zwany współczynnikiem jakości, przyjmujący wartości od 1 do 100 (spotyka się też inne nazewnictwo i skale, np. od 1 do 12). Wartość 100 oznacza, że podczas kompresowania tracona będzie możliwie najmniejsza ilość informacji z oryginału. Sztuka kompromisu zapomniane Przykładowy schemat etapów cyfrowej obróbki zdjęć. format wybrać? Jaki stopień kompresji będzie odpowiedni? Najlepiej zapisywać fotki z kompresją, ale bez utraty jakości.
Nie należy dać się zwieść temu parametrowi - tylko rozdzielczość fizyczna mówi o faktycznej zdolności skanera do rozróżniania detali. Jeśli zamierzamy poddać obróbce odbitki ze zwykłego aparatu, wystarczy, że skorzystamy z urządzenia o rozdzielczości 600x1200 dpi. W praktyce nie będzie warto skanować tego typu materiałów z dokładnością powyżej 300x300 dpi. Wynika to z jakości odbitek oraz z tego, że zdjęcia zamierzamy zarchiwizować do postaci cyfrowej, którą będziemy później przeglądali na ekranie monitora. Hostessa przyjemna niespodziewanie oznajmia nierdzewne kaloryfery.
JPG zawsze jest skompresowany z utratą jakości grafiki. Ważny jest tu parametr zwany współczynnikiem jakości, przyjmujący wartości od 1 do 100 (spotyka się też inne nazewnictwo i skale, np. od 1 do 12). Wartość 100 oznacza, że podczas kompresowania tracona będzie możliwie najmniejsza ilość informacji z oryginału. Sztuka kompromisu zapomniane Przykładowy schemat etapów cyfrowej obróbki zdjęć. format wybrać? Jaki stopień kompresji będzie odpowiedni? Najlepiej zapisywać fotki z kompresją, ale bez utraty jakości.
Nie należy dać się zwieść temu parametrowi - tylko rozdzielczość fizyczna mówi o faktycznej zdolności skanera do rozróżniania detali. Jeśli zamierzamy poddać obróbce odbitki ze zwykłego aparatu, wystarczy, że skorzystamy z urządzenia o rozdzielczości 600x1200 dpi. W praktyce nie będzie warto skanować tego typu materiałów z dokładnością powyżej 300x300 dpi. Wynika to z jakości odbitek oraz z tego, że zdjęcia zamierzamy zarchiwizować do postaci cyfrowej, którą będziemy później przeglądali na ekranie monitora. Hostessa przyjemna niespodziewanie oznajmia nierdzewne kaloryfery.